SINT JANSKRUID (NR 20 JUNI 2005)

Dit sprookje dateert uit de tijden van de Germanen. Het sintjanskruid bloeit rond 24 juni. De Germanen vierden op deze datum het 'midzomerzonnewendefeest' met grote vuren. Na de intrede van het christendom is het feest omgedoopt tot 'sint jansfeest', nog steeds op 24 juni. Ook is het Germaanse sprookje aangepast aan het nieuwe geloof. Hoe het sint-janskruid aan zijn naam is gekomen leest u in dit sprookje:

"Kijk," zei Maria Magdalena met tranen in haar ogen, staand onder het kruis waaraan Jezus was vastgenageld, "zelfs de bloemen vangen het kostbare bloed van Jezus op in hun knoppen om niets van zijn erfenis verloren te laten gaan."
Ze groef een aantal van deze plantjes op toen zij na de begrafenis van Jezus weer terugging naar haar woonplaats en verzorgde hen goed. "Deze bloemen dragen een druppel van het bloed van Jezus in zich en zullen Zijn zegen met zich dragen en de mensen verlichting geven" sprak Maria Magdalena. De kruiden  werden zo goed door haar verzorgd dat ze zich door het talrijke zaad snel vermeerderden en geliefd werden door de mensen.
De duivel zag met lede ogen aan dat het kruidenplantje iedere zomer weer het bloed in zijn knoppen koesterde waarmee het de mensen van talloze klachten genas. Het was geliefd om zijn geneeskrachtige en warmtegevende eigenschappen. In grote razernij sloeg hij met een bos distels gaatjes in de blaadjes om ze zo compleet tot moes te slaan. Kokend van woede schreeuwde de duivel "vernietigen zal ik ze, uitroeien tot het laatste exemplaar!" Johannes sloeg dit alles gade vanuit de hemel en stuurde in razende vaart een engel naar de aarde om het geneeskrachtige kruid voor de ondergang te behoeden. "Blijf van deze planten af! Deze bloemen zijn heilig, want ze dragen het bloed van Jezus in zich. Zij zullen de mensen helpen die warmte nodig hebben voor hun genezing," riep de engel. Deze stortte zich op de duivel en joeg hem weg, slaand met zijn eigen bos distels.
Uit dankbaarheid voor zijn redding heet dit waardevolle kruidenplantje sintjanskruid, genoemd naar zijn beschermheilige.