35. De Zeeaster of zulte (september 2006) Volgens een legende ligt de oorsprong van de zeeaster of zulte aan de oevers van de Nijl. Klaarblijkelijk had de Nijl in de dagen van Johannes de Doper een redelijk hoog zoutgehalte omdat deze plant alleen in zilte gronden groeit.De naam 'aster' is van Griekse origine en betekent “ster”. Dat is goed terug te zien in de bloem: de gele ster wordt omringd door fijne paarse bloemblaadjes, de 'straalbloemen'. Waarom een ster iets te maken heeft met de aster vertelt de volgende legende: Toen Jezus nog klein was, speelde hij wel eens met Johannes aan de rand van de rivier. Jezus was gewend dat er regelmatig een engel langs kwam, die namens zijn vader even kwam kijken hoe het hem verging. Op een dag kwam er een jonge engel langs die voor het eerst op de aarde mocht rondkijken. Zij vond het spel van de jongens zo leuk dat ze vroeg of ze mee mocht spelen. Dat mocht. De engel genoot zo van het spel dat ze hen uit dankbaarheid een cadeautje gaf, een ster. Toen de avond naderde en ze naar huis moesten, begroef Johannes de ster in het zand en vergat hem. Later in de herfst zag hij tijdens een wandeling langs de rivier op die plek een bloeiende plant: de gele ster was een bloem geworden, omgeven door vele dunne paarse stralen. Johannes herinnerde zich het vergeten cadeautje van de kleine engel. |  Zeeaster; © Foto Frank Wagemans
Dit verhaal heb ik jaren geleden gehoord van een gids tijdens een rondleiding in Zeeland. Als wilde groente is de zeeaster bekend onder de naam 'lamsoren'.
Zeeasters vormen een belangrijk onderdeel van het voedselpakket van rotganzen. Gorzen en baardmannetjes zijn dol op de zaden. Deze zaadjes verspreiden zich door weg te drijven op het (zee)water. Dit verhaal is niet alleen van toepassing op de zeeaster,maar op alle tuinasters: sterren als je goedkijkt. |
