27. DE IJSVOGEL (januari 2006)
Het ijsvogeltje is moeilijk te zien. Als een komeet vliegt het in een rechte lijn voorbij, op zoek naar een goede visplaats. Vanaf een tak stort het plots in het water. De kenner ziet een ijsvogeltje vaker, want die hoort de kenmerkende piep al vóór het voorbij raast. Heeft u zich wel eens afgevraagd waarom een Nederlands vogeltje zo prachtig 'tropisch' gekleurd is? En waarom het naar bevroren water is genoemd? Luister voor de antwoorden naar de volgende legende:
Vele, vele maanden dobberde de Ark van Noach op de wateren van de overstroomde wereld. Na de eindeloze regenperiode klaarde de lucht op. In die dagen was blauw de kleur van de hoop. De hoop dat er een eindezou komen aan de overstromingen en een einde aan de toorn van God.
Was het water al aan het zakken? Viel er al weer land droog? Noach vroeg aan de vliegende dieren een vrijwilliger om op onderzoek uit te gaan.
De sterke witte raaf stelde zich direct beschikbaar, maar verkwanselde zijn opdracht *. Daarop ging een andere vrijwilligster op onderzoek uit. Dit keer was het een kleine grijze vogel met een lange dolkachtige snavel. De kleine vogel vloog na haar lange verblijf in de muffe Ark blij naar buiten. Zij werd blij van de frisse lucht en dartelde in het rond. De sombere wolken werden verdreven door de zon en de lucht werd strak blauw, de lievelingskleur van dit vogeltje. Als een magneet werd ze aangetrokken door de blauwe lucht en ze vloog hoger en hoger de blauwe lucht in. Ze vloog zo hoog tot ze net zo blauw werd als de lucht en het grijze vogeltje kreeg een prachtig glanzend diep blauw verenkleed. Maar ze vloog nog verder omhoog, zo hoog dat |
IJsvogel man; © Foto Mike Melis
ze haar voorkant brandde aan de zon. Door de pijn liet het vogeltje zich naar beneden plonzen in het koele water .
Zo kreeg deze vogel een roodbruine borst en buik en een prachtig blauw verenkostuum.
Maar toen de vogel tevreden over haar prachtige tocht en mooie uiterlijk terugvloog naar de ark, liet Noach haar niet meer binnen, omdat ook zij haar taak vergeten was. Ze werd gedwongen te overleven op het water.
Sindsdien vind je deze mooie blauwgroene vogeltjes alleen maar bij water. Ze eten nog steeds alleen maar vis, zomer en winter. Als het hard vriest hebben ze een ernstig probleem, maar dan kunnen wij mensen deze vogeltjes beter zien. Ze hangen hongerig in groepjes rond bij de laatste open plekken in het ijs in de hoop een visje te vangen. En daarom heet ze ijsvogel.
Door de zachte winters van de afgelopen jaren zijn de meeste ijsvogeltjes de winter goed door gekomen. Tijdens strenge winters kan de helft van de populatie sterven. Verbetering van de leefomstandigheden, vooral door beekherstel en een betere waterkwaliteit, hebben ook bijgedragen aan het herstel van de aantallen ijsvogeltjes. Het verschil tussen een ijsvogelman en -vrouw is alleen te zien aan de snavel. Die van de vrouw heeft oranje stukken in de ondersnavel. Die van de man is helemaal zwart. Tip: www.ijsvogels.nl * Zie sprookje 18 van april 2005 over de raaf, "waarom de raaf zwart is". 0000000
|
