18. WAAROM DE RAAF ZWART IS (april 2005)
In de Germaanse mythologie zijn de raven de vogels van de god Wodan, de god van de donder en de oorlog. In het christendom zijn veel van deze legenden gekerstend. Dit sprookje is daar een voorbeeld van.
Vele, vele maanden dobberde de Ark van Noach op de wateren van de overstroomde wereld.
Na de eindeloze regenperiode klaarde de lucht op en door de grijze wolken was af en toe wat blauw zichtbaar. In die dagen was blauw de kleur van de hoop. De hoop dat er een einde aan de overstromingen, een einde aan de toorn van God was gekomen.
Was het water al aan het zakken? Was er al weer land zichtbaar? Noach vroeg aan de vliegende dieren een vrijwilliger om op onderzoek uit te gaan. De witte raaf stelde zich direct beschikbaar. De grote sterke vogel vloog naar het oosten en bleef dagen lang weg. Iedereen aan boord van de Ark vreesde het ergste voor de mooie witte raaf. Daarop vloog een andere vrijwilliger onderzoekend de wateren over. Deze vogel, de duif, kwam binnen een dag terug met een groen takje van de olijfboom in zijn bek als bewijs dat de planten en bomen op het land weer groeiden. Het water zakte! Er was weer toekomst.
Enige dagen na de duif kwam de mooie witte raaf terug, dik en volgevreten. Op de vraag waarom hij zolang onder weg was geweest, antwoordde de raaf zich verontschuldigend: "Ik zag vrij snel mooi groen land, waar het water was verdwenen. En een aaseter als ik, de raaf, zag al dat overvloedige voedsel en ik deed me te goed aan deze overvloed. Ik vergat de tijd om jullie te vertellen dat het water echt zakte." Schuldbewust boog de raaf zijn hoofd.
Noach was verbolgen en als straf voor het egoïsme van de raaf, veranderde hij de mooie witte vogel in een grote zwarte vogel met een grote zwarte snavel, die nog slechts kon krassen.
| 
Raaf: (Corvus-corax) © IVN Vecht & Plassengebied
http://www.ivnvechtplassen.org/
De Germanen zagen de raaf als een wijze vogel en een boodschapper van de goden. Later werd hij als vogel van het kwaad gezien waarschijnlijk omdat raven ook grote kadavers opruimen. De vogels werden ernstig bejaagd en in veel landen zelfs uitgeroeid. In de jaren ’70 zijn ze op de Veluwe opnieuw geïntroduceerd, waar nu zo’n 90 paartjes leven. Raven zijn grote vogels met een spanwijdte van de vleugels van zo’n 1.20 m. Ze zijn erg intelligent. Hun partner blijven ze levenslang trouw. De takkennesten, hoog in de bomen, bewonen ze jaren achtereen. Raven leven lang, de oudst bekende is ruim 40 geworden. Het zijn alleseters, maar eten vooral vlees van insecten, vis, konijnen en vogeltjes, maar ook vlees van kadavers, veelal verkeersslachtoffers. |
