la Paquerette (nr.9,julliet 2009)

Een van de weinige inheemse bloemen die u in de winter hier en daar nog bloeiend kunt aantreffen, is het lieflijke madeliefje. Vele sprookjes dateren van voor onze jaartelling. Ook het sprookje over het Madeliefje werd waarschijnlijk al verteld door onze Bataafse oermoeders, maar is na de intrede van het christendom "gekerstend":

In de tijd dat Jezus een lief klein jongentje is, maakt zijn moeder Maria speeltjes voor haar zoontje, net zoals wij ouders dit heden ten dage doen. Rond een geel hartje plakt ze vele kleine rechte witte bloemblaadjes. Als ze bijna klaar is, schiet het mesje uit en snijdt Maria zich in haar vinger. Enkele druppels bloed trekken in de witte bloemblaadjes en haar bloed kleurt de bloemrandjes rood. Jezus wil niet dat ze het bloemetje weggooit, hij vindt het roodgerande bloemetje mooier en hij bewaart het jarenlang. Uit dankbaarheid voor zijn moeder Maria, wekt Jezus het bloempje tot leven als hij volwassen is, zodat het zich over grote delen van de wereld zal verspreiden om de mensen op te vrolijken en vooral om de kinderen te plezieren. Daarom heet dit witte zonnebloempje Madeliefje: lieve Maagd of lieve Moeder.