010 Augustus 2004 Het riet

10. DE DUIVELSBEET IN HET RIET  (aug 2004)

Weer een juweeltje in de serie sprookjes over de strijd tussen goed en kwaad, God en de Duivel.
In lang vervlogen tijden waren zowel God als de duivel tevreden met de wereld en hadden tijd over. Alhoewel ze niet de beste maatjes waren, konden ze elkaar wel dulden. Als ze zich verveelden zochten ze elkaar op en speelden een spelletje. Op een mooie zomerse dag gebeurde dit wederom, maar dit keer liep de ruzie uit de hand. Luister:

De duivel had behoefte aan verpozing en daagde God uit voor een wedstrijdje 'wie de mooiste plant kon maken'. God overwoog lang welke plant het meest geschikt zou zijn om te winnen. De orchidee was natuurlijk wel een hoogstandje, maar een kastanjeboom vol prachtige bloeiende kaarsen zou één enkele orchidee overtreffen. Een weide vol bloeiende rode klaprozen zou wellicht een betere keuze zijn. Na veel wikken en wegen besloot hij om een zomers graanveld te scheppen met volle tarwearen, goudgeel glanzend in de zon en golvend in de wind. God bekeek zijn graanveld en was tevreden.

Wuivend riet © Foto Els Baars

De duivel piekerde nog langer over een juiste keuze en besloot uiteindelijk om een rietveld in het water te creëren. De duivel bekeek zijn rietveld, de glanzende paarsbruine pluimen sloom wuivend in de zomerbries, met schitterende velden diep roodbruine en paarse kleuren in de zon. En de duivel was tevreden
.



Duivelsbeet © Foto Jessica Baars

God bekeek het resultaat van de duivel en zei dat het een prachtig stukje vakmanschap was, dat het prachtig was om het rietveld bij avondzon te zien wuiven. De duivel complimenteerde God over zijn prachtige gouden graanveld. Maar ze vonden alle twee dat ze het beste waren en kwamen er niet uit wie had gewonnen. Tenslotte bedachten ze dat een scheidsrechter moest beoordelen wie de mooiste velden had geschapen. Gezamenlijk besloten ze een mens te vragen als scheidsrechter op te treden. De vrouw was diep onder de indruk van de prachtige wuivende velden. Ook zij kwam tot de conclusie dat ze even mooi waren. Maar God en de duivel wilden een winnaar, een beslissing. De vrouw dacht diep na en zei tenslotte dat ze even mooi waren, maar omdat de goudgele graanvelden ook het voedzame graan voortbrachten, riep ze God tot winnaar uit. De duivel kon niet tegen zijn verlies en was in eerste instantie verbijsterd. Daarna ontstak hij in razernij en beet in alle rietstengels. Zo beet hij duizenden duivelsbeten, die we tot op de dag van vandaag kunnen zien.

Onderzoek zelf: midden in het blad zit de 'duivelsbeet': drie kleine puntjes. Dankzij deze duivelsbeten kunnen wij Riet onderscheiden van de andere soorten uit de grassenfamilie.
Riet zuivert het water van fosfaten en nitraten. Steeds vaker worden helofytenfilters gemaakt die grotendeels uit riet bestaan. Bijvoorbeeld om rivier- of slootwater dat natuurgebieden instroomt te reinigen. Het werkt als volgt: eerst stroomt het water langzaam in een ondiepe sloot waardoor chemische verontreinigingen en zware metalen naar beneden zakken. Af en toe wordt dat slip verwijderd en afgevoerd. Verder worden de oeverstroken breder gemaakt en ze lopen flauw af. In die natte strook groeit m.n. riet, dat de fosfaten en nitraten in haar stengels opneemt. In de winter wordt het riet gemaaid en afgevoerd. Hierdoor wordt het voedselrijke water armer, wat beter is voor de meeste waterplanten en dieren. Schoon water stroomt dan de natuurgebieden in. Maar eigenlijk zouden deze filters overal moeten zijn, want het oppervlakte water in Nederland behoort schoon te zijn voor mensen (kinderen) en dieren. Deze rietfilterstroken zijn ideaal voor amfibieën, vogels en vormen kraamkamers voor vissen. Zelfs in hartje Amsterdam liggen deze helofytenfilters in de grachten, bv in de Ljnbaansgracht.

Kies uw taal: